Απαγωγή

Έχω χαθεί τελευταία ...το ξέρω ..


..δεν είχα ούτε πολύ χρόνο για βόλτα στη γειτονιά και μου λείψατε όλοι .... το σύνδρομο στέρησης έκανε αισθητή την παρουσία του από τις πρώτες ώρες ...
Όμως μου συνέβησαν συνταρακτικά γεγονότα που όταν σας τα πω είναι σίγουρο ότι θα με καταλάβετε ..... και θα με δικαιολογήσετε.

Κατ' αρχήν είχα αρκετές συνομιλίες με έναν άγγελο .... ναι ...ναι ...υπάρχουν ....για να τους ανακαλύψουμε αρκεί να γίνουμε δεκτικοί στο να τους αναγνωρίσουμε και να τους καλωσορίσουμε στη ζωή μας ....ο δικός μου δεν ξέρω αν έχει φτερά γιατί δε τον έχω δει ποτέ .... η όραση φαντάζει φτωχή αίσθηση όταν έχεις να κάνεις με τέτοια πολύτιμα πλάσματα..... επικοινωνούμε μ ένα υπέροχο μαγικό τρόπο .... έχω και μια υποψία ότι τελικά μας περιτριγυρίζουν πολλοί άγγελοι ....εκείνη η φίλη που από τόσο μακριά δηλώνει παρούσα σ ένα πρόβλημα σου , καθόλου απίθανο να είναι κι αυτή άγγελος........και ο άλλος φίλος που βρέθηκε την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο σημείο για να βοηθήσει .......κι εκείνος.......είναι άγγελος όποιος σκύβει με αληθινή προσοχή και έγνοια για να σε ακούσει ... να σε νιώσει .... να βοηθήσει αν μπορεί .

Το δεύτερο περίεργο που μου συνέβη αυτές τις μέρες ήταν μια ξαφνική απρόσμενη επίσκεψη .... ένας επισκέπτης κυριολεκτικά από το πουθενά ... ένας κύριος από έναν άλλο κόσμο όπου δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε γη ούτε σύμπαν .... τον φιλοξένησα για λίγες μέρες κατά την διάρκεια των οποίων προσπάθησε να μου μεταδώσει δυο στάλες από την σοφία του .... δεν ξέρω αν τα κατάφερε ....όμως θα ήθελα να σας μεταφέρω εδώ ότι γνώση άρπαξα με το φτωχό μου το μυαλό ...να μείνει στο ταπεινό τετράδιο μου για να μπορώ να θυμάμαι κι εγώ όταν χρειάζεται.

Κι αυτό θα ήταν το θέμα της ανάρτησης μου αν δεν μου τύχαινε κάτι ακόμα .... αυτό το τελευταίο πραγματικά κακό ....
Με έχουν απαγάγει !!!
ναι καλά ακούσατε...αυτή τη στιγμή που σας μιλώ τελώ υπό καθεστώς ομηρίας .




Οι απαγωγείς μου θα περίμενε κανείς ότι ανήκουν στο ζωικό βασίλειο αλλά όχι .... ανήκουν στο φυτικό .... ναι... μην γελάτε ....σοβαρά μιλάω ...είναι μια συμμορία που αποτελείται από δύο σκέλη ....στο ένα βρίσκονται κάτι πετροκούτσουρα τόσο σκληρά που δεν μπόρεσε ποτέ η σοφία του ήλιου της βροχής και του ανέμου να τα διαπεράσει ...ίσως μπορέσει κάποια στιγμή να τα διαπεράσει με την δύναμή της καμιά αστραπή .... μέχρι τότε θα δηλώνουν προστάτες της "τάξης και της ασφάλειας" και θα κορδώνονται με ηλίθια χαμόγελα .




Από την άλλη μεριά η συμμορία αποτελείται από κάποια λουλούδια ... κρατάνε ξύλα στα χέρια τους που μοιάζουν πολύ με τα κούτσουρα που προανέφερα ... δεν έχουν μάθει ποτέ να σέβονται και να εκτιμούν τον μόχθο και τον κόπο του διπλανού τους..... γιατί ποτέ δεν έχουν μοχθήσει πραγματικά τα ίδια .... στη συντριπτική τους πλειοψηφία τρώνε από τα έτοιμα ..... επαναστάτες του καναπέ και του playstation ... όταν βρουν τα σκούρα θα σηκώσουν το κινητό " έλα μαμά να με πάρεις ...είμαι έξω από το πολυτεχνείο ".






Αιτήματα δεν υπάρχουν για την απαγωγή μου.....ούτε λύτρα θέλουν .....το μόνο που ζητάνε είναι την προσοχή σας σ ένα αγώνα χωρίς σκοπό .... ο καθένας που παίζει ένα ρόλο αναζητεί το κοινό του , που του δίνει υπόσταση .

Όλη η συμμορία έχει περισσή μαγκιά και παληκαριά όταν βρίσκεται υπό την προστασία της αγέλης ...... περισσή δειλία όταν θα πρέπει να υπερασπίσουν τις επιλογές τους απέναντι στην παντοδύναμη υποκριτική κοινωνία που η ίδια τους γαλούχησε .

" Πάντα μου άρεσε το κυνήγι κ Πρόεδρε....από τα παιδικά μου χρόνια στο χωριό που με πήγαινε ο παππούς μου.....είδα την μπεκάτσα να πετάει πάνω από το Σύνταγμα και λόγω και της γρίπης των πτηνών αποφάσισα να την καταρρίψω...η σφαίρα όμως χτύπησε πάνω στο λούκι της απέναντι πολυκατοικίας κι εξοστρακίστηκε ... έτσι χτύπησε το άτυχο παλικάρι..είμαι συντετριμμένος"

"Φορούσα τον σκούφο για το κρύο κ Πρόεδρε.....ξαφνικά ένιωσα μια αδιαθεσία......υπέθεσα ότι θα είναι ίωση ... έτσι τον κατέβασα να σκεπάσει όλο το πρόσωπο μου για να μην κολλήσω τους συμπολίτες μου ...
Η πέτρα στα χέρια ? πεινούσα κ Πρόεδρε κι είχα μερικά καρύδια στην τσέπη."

Απέναντι σε τέτοιους απαγωγείς μην φοβάστε και ανησυχείτε για μένα.... θα δραπετεύσω .....είναι θέμα χρόνου .



Σκέφτομαι μόνο ένα αγοράκι που μια σφαίρα δεν το άφησε ν ανθίσει.
Σκέφτομαι εκείνο το κοριτσάκι που σήμερα έκλαψε γιατί κάποιος έβαλε φωτιά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας ...σκέφτομαι ότι για να κλάψει ήταν σημαντικό το στολισμένο δέντρο στη ψυχούλα του....

Σκέφτομαι μια μάνα που αφού ξεσπάσει πάνω στον δολοφόνο του παιδιού της , κάποια στιγμή αργότερα θα αναρωτιέται τι λάθος έκανε , και το δικό της το παιδί ένιωθε την ανάγκη να ξημεροβραδιάζεται στα Εξάρχεια .....αφού του τα παρείχε όλα....

Και κάποιοι άλλοι γονείς θα αναρωτιούνται πως το δικό τους παιδί αφαίρεσε τόσο εύκολα μια ζωή.....αφού το μεγάλωσαν με αρχές....
...και στο τέλος το βόλεψαν και σε μόνιμη δουλειά.